Tvrđava Golubac je srednjovekovno utvrdjenje koje se nalazi na ulazu u Nacionalni park Đerdap u Srbiji..
Stici do Golubca
Tvrđava je lako dostupna, nalazi se na manje od 2 sata od Beograda i na ulazu u Nacionalni park Đerdap. Ova poseta omogućava posetu parku i drugim mestima kao što su Lepenski Vir ili Trajanov sto.
Prelepa reka Dunav razdvaja Srbiju i Rumuniju, a samim tim Karpate i Balkan upravo na tom mestu i duz klisure u produzetku.
Levo je Rumunija a desno Srbija
Plaćanje parkinga je (100RSD / 1 €) i dostupan je na samom ulazu pored koga se nalazi i informativni centar. Uključuje prodavnicu suvenira i prezentacionu sobu u kojoj možete naučiti nešto više o istoriji tvrdjave.
U kafiću sa terasom i pogledom na Dunav mozete na miru sacekati vreme za vasu grupnu posetu. U objektu ne postoji restoran za sad tako da je dobro da ponesete sendvice i uzivate u obroku duz setalista sa prelepim pogledom.
Takođe možete pronaći restorane u gradu Golubac koji se nalazi manje od 5 minuta autom.
Zastitnica Dunava
Smeštena na desnoj obali Dunava, služila je kao kontrolni punkt za rečni saobraćaj u 14. veku. Lanac je bio prevucen preko reke da blokira put i dozvoli oporezivanje čamaca koji su želeli proći. To je takođe bio uporište između osmanske i mađarske sile.
Neobično, tačan datum izgradnje nije poznat i nije poznato ko je tvrdjavu izgradio (verovatno Srbi ili Mađari).
Prema prvom pismenom dokumentu, sagrađena je oko XIV veka. U to doba, Dunav je služio kao granica između Mađarske i Srbije koja je pokrenula mnoge bitke za kontrolu regiona, ali tvrđava je uglavnom bila pod mađarskom kontrolom.
Ona je nekoliko puta promenila vlasnike između Osmanskog, Mađarskog, Austrijskog i Srpskog. Ona je ostala otomanska do XIX veka, kada je sa drugim gradovima vracena Srbima.
Nakon izgradnje brane 1972. godine, nivo Dunava je dosta porastao i deo koji se nalazi u vodi zapravo je vrh jedne od kula i njeno stražarsko mesto.
Poseta Golubacke tvrdjave
Nije moguće posjetiti tvrdjavu samostalno zbog trenutnih radova na rekonstrukciji. Grupne posete su dostupne na srpskom i engleskom jeziku.
Polazak grupa vrši se u određeno vreme blizu biroa informacija .
Mi smoobilazili na srpskom jer su roditelji Marine bili sa nama i imali smo oko 20 osoba u grupi.
Grupa na engleskom je bila sastavljena od dve osobe … Savršeno za fotografisanje, slusanje vodiča (koji nema mikrofon) i postavljanje pitanja!
Tura je prilično brza, jer je za sada dostupan samo jedan toranj. Ovo je i dalje vredno posete da bi ste otkrili mnogo vise informacija o istoriji, anekdotama i prethodnim vlasnicima utvrdjenja.
Pored toga, parkiralište je uključeno u cenu karte od 250 dinara (2 €) i tu cenu se ne treba lišiti posete.
Možete pronaći više informacija, kao što su radno vrijeme na veb stranici forteresse.
